یادداشتی که عنوان ندارد، بعداً پیدا نمی‌شود

بیشتر یادداشت‌ها نمی‌میرند چون بد نوشته شده‌اند؛ می‌میرند چون عنوانشان «جلسه» یا «نکته» است. ماه بعد نمی‌دانید کدام جلسه.

خط اول را اسم موضوع بگذارید، نه تاریخ تنها. «قرارداد اجاره، بند تعمیر» از «۱۲ مهر» قابل‌جستجوتر است. تاریخ را خط دوم بگذارید.

یک جا کافی است. پنج اپ و یک دفترچه یعنی چهار جا را فراموش می‌کنید. اگر کاغذی می‌نویسید، هفته‌ای یک بار عنوان‌ها را به همان جای دیجیتال منتقل کنید، وگرنه کاغذ در کشو می‌ماند.

یادداشت جلسه سه بولت است: چه تصمیمی گرفته شد، کی انجام می‌دهد، تا کی. نقل همهٔ حرف‌ها، صورت‌جلسهٔ بی‌استفاده می‌سازد.

اگر موضوع یادگیری است، همان عنوان را با تمرین آن روز یکی کنید تا زبان روزانه در پوشهٔ «متفرقه» گم نشود.