رمز عبور را عوض کنید، ولی خودتان را بیرون نگذارید

بیشتر قفل‌شدن‌ها موقع عوض کردن رمز پیش می‌آید، نه موقع حمله‌ای که از آن می‌ترسیدید. آدم رمز تازه را می‌سازد، پنجره را می‌بندد، و یادش می‌رود مدیر رمز گوشی را هم عوض کرده بود.

قبل از دکمهٔ ذخیره

رمز فعلی ایمیل اصلی را جایی بنویسید که همین حالا به آن دسترسی دارید؛ نه در همان اکانتی که دارید قفلش می‌کنید. شماره یا ایمیل بازیابی را باز کنید و ببینید هنوز مال خودتان است. اگر شمارهٔ قدیمیِ سیم‌کارت سوخته آنجا نشسته، اول همان را عوض کنید.

بعد دستگاه‌هایی را که با این حساب وارد شده‌اند نگاه کنید. لپ‌تاپ شرکت، تلویزیون، و مرورگر کتابخانه را بیرون بیندازید. اگر این کار را بعد از عوض کردن رمز بگذارید، بعضی جلسه‌ها تا ساعت‌ها زنده می‌مانند.

خود رمز

یک جملهٔ طولانی که فقط خودتان می‌فهمید، از ترکیبِ اسم و سال تولد بهتر است. همان رمز را در دو سرویس مهم تکرار نکنید. ایمیل و بانک باید از هم جدا باشند، حتی اگر بقیهٔ حساب‌ها را با یک مدیر رمز یکی کرده باشید.

رمز را در پیام‌رسان برای خودتان نفرستید. اگر مدیر رمز ندارید، یک دفتر کاغذی در خانه هنوز از عکسِ رمز در گالری امن‌تر است.

اگر بیرون ماندید

همان لحظه سه بار رمزهای نزدیک به ذهن را امتحان نکنید. بعضی حساب‌ها بعد از چند خطا ساعت‌ها قفل می‌شوند. مسیر بازیابی را که قبل از این کار چک کردید باز کنید. اگر آن مسیر هم مرده است، پشتیبانی همان سرویس تنها راه است و زمان می‌برد.

برای نسخهٔ پشتیبان فایل‌ها، قبل از این‌که گوشی را عوض کنید، پشتیبان گوشی را جدا بخوانید. رمز و پشتیبان دو قفل مختلف‌اند.