قرارداد اجاره را برای روز تخلیه بخوانید، نه برای روز کلید
مبلغ ودیعه تنها عدد مهم نیست. موعد تخلیه، تعمیرات، و کسی که حق فسخ دارد همان روز دردسر میشوند.
تحریریه پژواک · ۸ مهر ۱۴۰۵ · بهروزرسانی ۲۰ مهر ۱۴۰۵
روز بازدید همهچیز روشن است و صاحبخانه خوشبرخورد. متن قرارداد را برای همان روز ننویسید؛ برای روزی بنویسید که یکی از دو طرف عجله دارد برود.
اینها باید عدد یا جملهٔ روشن داشته باشند:
- مبلغ اجاره، ودیعه، و شماره حسابی که پول به آن میرود
- تاریخ شروع و پایان، و اینکه تمدید خودکار است یا باید جدا توافق شود
- چه تعمیری با موجر است و چه چیزی با مستأجر
- مهلت تخلیه و شرط کسر از ودیعه
«تعمیرات جزئی با مستأجر» اگر مثال نداشته باشد، بعداً شامل همهچیز میشود. کولر و پکیج را همان روز بازدید روشن کنید و وضعیت را در صورتجلسه یا حتی در پیام مکتوب بنویسید. حافظهٔ روز اسبابکشی به کار نمیآید.
اگر حق فسخ یکطرفه فقط برای یک طرف نوشته شده، بدانید دارید چه چیزی را میپذیرید. تغییرش را شفاهی قبول نکنید.
بازدید قبل از امضا هنوز از خود امضا مهمتر است. فهرست کوتاه بازدید در دیدن خانه است؛ آن مطلب را میز نشریه در نوبت انتشار دارد اگر هنوز در فهرست ننشسته، همین بندهای قرارداد را محور قرار دهید.
این متن مشاورهٔ حقوقیِ معاملهٔ شما نیست. برای ملک ورثهای، سرقفلی، یا قراردادهای غیرمسکونی، متن را به کسی بسپارید که اجاره کارش است.
بقیهٔ خانه و شهر
اجاره، قبض و ساختمان. بندهایی که وقت امضا خوانده نمیشوند و بعد دردسر میشوند.